Wat is je inspiratiebron?

(Column, verschenen in het Tijdschrift voor begeleidingskunde, lente 2018.)

Wat is je inspiratiebron? Of in andere woorden gesteld: ‘Met welk geheel voel je je zodanig verbonden dat je werk als coach er door laat bepalen?’

Een aantal generaties of eeuwen terug zou je waarschijnlijk geantwoord hebben: vanuit Gods liefde. Horen we nu zeggen ‘Boeddhisme, new age of maatschappijvisie’? Horen we boeken noemen? Wat zijn je referentiepunten en waarom? Op welke manier zijn die referentiepunten inspiratiebronnen…om dan wat te doen? Wat zijn je hogere doelen? Door welk geheel voel je je geroepen? Welk verschil wil je maken in welk groter geheel?

Studenten in coachopleidingen zeggen vaak: ik help mensen zichzelf zijn, ik wil dat mijn cliënten iets van hun leven maken. Wat moet ik daar uit concluderen over hun inspiratiebron? Ik hoor humanisme, een ideaal van mens-zijn. In andere uitspraken hoor ik een praktijk gebaseerd op individualisme en maakbaarheid ‘Je kun er iets van maken, neem zelfsturing op.’

Beginnende coaches zijn onbewust van invloeden en daardoor baden ze niet alleen in hun eigen biografie, maar ook in een maatschappelijke waardesysteem. Is dat dan je inspiratiebron?

Er is een obsessie voor werkvormen, tools en modellen. Het is pas veel later in de loopbaan, als professionals wijsheidszoekers worden, dat ze beginnen te begrijpen dat professioneel bezig zijn in grote mate bepaald wordt door je inspiraties.

Het meest opvallende is nog wel dat men de vraag niet begrijpt. ‘Vanuit welke groter geheel laat jij je werk inspireren?’ Men kan wel antwoorden wat men graag doet, wat energie geeft en wat men belangrijk vindt, maar er is weinig reflectie over de eigen bepaaldheid, laat staan, bewuste verbinding met bronnen.

Volgens het recent promotieonderzoek Modern boedhisme bij supervisoren en coaches? van Hans Borst en Jan Oosting is er ontegensprekelijk een grote invloed van Boeddhisme te ontdekken bij coaches. We kennen de favoriete thema’s: de weg bewandelen, loslaten, je ego overstijgen, mindful door het leven gaan. Hun algemene conclusie is echter dat coaches Boeddhistische ideeën verwesteren. Er wordt weinig bronvermelding gedaan en pragmatisch als coaches zijn, wordt er geen studie gedaan over wat het Boeddhisme beoogd.

Wil je als coach niet in de valkuil trappen dat je onbewust gebruikt wordt door een kapitalistische en antropocentrische maatschappij, dan kun je maar beter bewust bronnen bestuderen en diep in jezelf kijken bij welke maatschappij- en mensvisie je aansluit.

Gelukkig zijn we als gemeenschap van coaches aan het groeien in onze professionaliteit. We worden maatschappelijk geëngageerde coach die zich door studie van bronnen laat inspireren om via zijn werk bij te dragen aan een betere wereld. Naast de eigen persoonlijke ontwikkeling die coaches ter harte nemen, komt er dus een nieuwe uitdaging: bewust kiezen vanuit welke bronnen je welk verschil wil maken.

Begeleiden wordt dan uiteraard meer dan helpen. Je wordt als begeleidingskundige een activist die doelbewust een positief verschil wil maken in een groter geheel. Je zet je cliënten, teams of organisaties aan ook meer bewustzijn te ontwikkelen. Je prikkelt hun geweten, je wil dat ze zelf een kritisch pad opgaan zodat we met zijn allen meer zorg dragen voor onszelf, elkaar, de samenleving en de aarde.

Interessant? Deel deze pagina!

Plaats een reactie